نقش ویتامین D به‌عنوان یک فاکتور مستقل در کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی

ویتامین D

کمبود ویتامین D فاکتور مستقلی برای ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی محسوب می‌شود. مطالعات انجمن کاردیولوژی ایالات ‌متحده نشان داده که دریافت مقادیر توصیه ‌شده ویتامین D، نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی ایفا می‌کند.

در مطالعه اخیر این انجمن، کمبود ویتامین D به میزان 20 ng/ml در 70 درصد بیماران مراجعه‌کننده برای آنژیوگرافی عروق مشاهده شد. کمبودهای شدیدتر منجر به درگیری عروق بیشتری می‌شود. بیمارانی که میزان این کمبود در آن‌ها به حدود ng/ml 10 برسد، دو برابر بیشتر از افراد دارای سطوح طبیعی ویتامین D به آترواسکلروزکرونری مبتلا می‌شوند. علت این امر ممکن است تمایل بیشتر ماکروفاژها به چسبندگی به دیواره عروق در شرایط کمبود ویتامینD باشد. کمبود این ویتامین غالبا علت بیماری بوده و معلول آن نیست. البته هنوز به مطالعات بیشتری برای توصیه استفاده از مکمل‌های ویتامین D برای پیشگیری از این بیماری نیاز است. ممکن است ایجاد استراتژی‌هایی جهت افزایش ذخایر ویتامینD اندوژن مؤثرتر باشد. استفاده از یک رژیم غذایی سرشار از ویتامینD در کنار فعالیت‌های ورزشی مناسب برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی توصیه می‌شود. ویتامین D به‌عنوان تنظیم‌کننده فعالیت‌های ایمنی می‌تواند در کنترل فرایندهای التهابی که یکی از ریسک فاکتورهای این بیماری است، نقش داشته باشد. با توجه به کمبود شایع و گسترده ویتامینD، این مطالعات از اهمیت زیادی برخوردار است. بیش از نیمی از بالغین در ایالات‌متحده دچار کمبود این ویتامینD هستند. این ویتامین موضوع تحقیقات زیادی را به خود اختصاص داده است چون در پاتولوژی بیماری‌های متعددی مانند دیابت، پرفشاری خون، مالتیپل اسکلروز، بیماری‌های اتوایمون، بیماری‌های استخوانی و برخی انواع سرطان نقش دارد.